Zone Dilbeek

catechesemomenten

Eucharistie vieren: een toelichting bij enkele gebaren die we (als vanzelfsprekend) stellen.

Op zondag 11 september 2022 werden de eerste communicantjes van het vorige schooljaar uitgenodigd in de viering van 11u in de kerk van Sint-Ambrosius. Ze ontvingen een speciaal geschenk bij het binnenkomen: een boekje over de eucharistie. Het boekje werd speciaal voor jonge kinderen gemaakt en bevat de gemeenschappelijke gebedsteksten, enkele tekeningen en wat extra duiding.

Tijdens de viering nam onze pastoor tijd om drie ‘gebaren’ toe te lichten. Interessant voor jong en oud, dus de moeite waard om hier te delen.

 

Het kruisteken

We starten elke viering met een kruisteken. We maken een duidelijk kruis-teken wanneer we van ons voorhoofd naar ons lichaam gaan en dan naar de linker- en rechterschouder. Waarom beginnen we aan ons voorhoofd? Wel, God is groter/ hoger dan ons. We weten hem boven ons. Daarom zeggen we op dat moment: In de naam van de Vader.
Maar God is neergedaald uit de hemel en heeft hier onder ons gewoond. We hebben Hem leren kennen in de persoon van Jezus van Nazareth. Dat is de naam van zijn Zoon. Hij stond onder ons, op onze hoogte. Daarom tikken we dan ons lichaam aan.
God en zijn Zoon zijn verbonden door de Heilige Geest. In die verbinding zijn wij ook opgenomen. We maken er deel van uit. Die verbinding wordt uitgebeeld door van de linkerschouder naar de rechter schouder gaan.
Elke eucharistie beginnen en eindigen we met het kruisteken. De meeste christenen beginnen de dag met een kruisteken en sluiten die ook ’s avonds zo af. We weten ons steeds verbonden met God, Jezus en de Heilige Geest.

Rechtstaan
Tijdens een viering staan we regelmatig recht. Dat verwijst altijd naar een verrijzenis in het klein. We staan op uit de ‘dood’. Uit ons gewone leven. Om het evangelie te beluisteren bijvoorbeeld. Het evangelie zijn de woorden die Jezus tot ons gesproken heeft. Woorden die ons leven richting geven, die ons anders doen leven.
Voor het evangelie loven we Christus: Lof zij U, Christus.
Daarbij maken we maar liefst 3 kleine kruisjes met onze duim: één op ons voorhoofd, één op onze mond en één op ons hart. Waarom? Wel, we luisteren naar het evangelie en denken er over na. Dat doen we met ons verstand. Vandaar ons voorhoofd. Maar het evangelie beluisteren we niet alleen, we proberen het ook na te zeggen, of te verkondigen. Dat wil zeggen dat we er met andere mensen over spreken zodat ook zij het woord van de Heer leren kennen. Daarom een kruisje op onze mond. Maar er is meer. Wat er in het evangelie gezegd wordt, nemen we ter harte. We willen leven naar het voorbeeld van Christus. Nooit omdat we dat moeten, maar juist omdat we het zelf willen. Daarom is het derde kruisje ter hoogte van ons hart.

De communie ontvangen
Wanneer we de communie ontvangen plaatsen we de handen op elkaar, de handpalm naar boven. De priester legt de hostie op de bovenste hand en met de andere hand nemen we deze hostie aan en leggen die op onze tong. Het is een geschenk. Je hoeft enkel je hand te openen en dan ontvang je, krijg je de communie. Zo komt de Heer heel dicht naar ons toe.

Het was mooi al deze kleine, gekende gebaren uitgelegd te krijgen. Als geloofsgemeenschap maken we ze ‘vanzelf’. Maar we beseffen niet altijd wat er mee bedoeld wordt. Net dat is het prachtige van eucharistie vieren. Elk woord en gebaar heeft een betekenis. Maar wat ons ‘raakt’ is elke zondag iets anders tijdens de viering.

Misschien wordt het één van de volgende zondagen voor u iets van wat hier uitgelegd werd?

 

2016-2017 jaargang A

advent

Godly Play

Kom en zie

veertigdagentijd

Ons Heer Hemelvaart

Pinksteren

Sacramentsdag

oktober = rozenkransmaand

1 november

Christus koning