De Heilige Theresia van Lisieux (1873–1897), is een van de meest geliefde heiligen in de moderne geschiedenis. Ondanks haar korte leven van slechts 24 jaar, liet zij een diepgaande spirituele erfenis na die haar in 1997 de titel van Kerklerares opleverde. Ze werd in 1925 heilig verklaard door paus Pius XI.
Maar wie was zij?
Marie-Françoise-Thérèse Martin werd op 2 januari 1873 geboren in Alençon, Frankrijk. Ze was de jongste van negen kinderen van Louis en Zélie Martin, die later als eerste echtpaar samen heilig zijn verklaard. Haar vroege jeugd werd gekenmerkt door een vroom gezinsleven, maar ook door verlies want toen Theresia vier jaar was, stierf haar moeder . Het gezin verhuisde daarop naar Lisieux. Op tienjarige leeftijd werd ze ernstig ziek. Ze genas naar eigen zeggen nadat een Mariabeeld in haar kamer naar haar glimlachte, een gebeurtenis die bekendstaat als de “glimlach van de Maagd”. Op kerstavond 1886 onderging ze een innerlijke bekering waarbij ze haar overgevoeligheid overwon en besloot haar leven volledig aan de liefde voor God en anderen te wijden. Al op jonge leeftijd voelde Theresia een sterke roeping voor het kloosterleven. Omdat ze pas vijftien was, werd haar de toegang aanvankelijk geweigerd. Tijdens een pelgrimsreis naar Rome vroeg ze zelfs persoonlijk aan Paus Leo XIII om toestemming. In 1888 trad ze uiteindelijk in bij het Karmelietenklooster in Lisieux, waar drie van haar zussen haar al waren voorgegaan. Zuster Theresia van het Kind Jezus werd haar kloosternaam. Haar streefdoel was om heilig te worden, maar vergeleken met andere heiligen zoals Theresa van Avila voelde zij zich niet heilig genoeg, zwak en onbeduidend. Ze wilde Hebreeuws leren om Jezus beter te leren kennen en nog meer te beminnen.
In het klooster ontwikkelde Theresia haar beroemde spiritualiteit: de Kleine Weg. Zij besefte dat ze geen “grote daden” hoefde te verrichten om heilig te worden. In plaats daarvan streefde ze naar:
- Eenvoud: Het uitvoeren van alledaagse taken met buitengewone liefde.
- Vertrouwen: Een kinderlijk vertrouwen in de barmhartigheid van God.
- Nederigheid: Jezelf klein maken om volledig op Gods genade te steunen.
In 1896 openbaarden zich de eerste tekenen van tuberculose. Ondanks haar fysieke lijden en een periode van spirituele duisternis, bleef ze glimlachen en schrijven aan haar autobiografie, Histoire d’une âme (Het verhaal van een ziel). Kort na haar dood werd haar geestelijke biografie gepubliceerd. Door de indrukwekkende authenticiteit van haar getuigenis werd het boek in meer dan 50 talen vertaald en veroverde het de hele wereld.
Ze stierf op 30 september 1897 met de woorden: “Mijn God, ik houd van U!”.
Ze wordt voorgesteld in de kledij van de karmelietessen: bruine habijt, bruin scapulier, witte hals sluier, zwarte boven sluier en witte mantel. De meest voorkomende afbeelding toont haar met kruisbeeld en rozen tegen haar borst gedrukt, soms liggen de rozen ook aan haar voeten want ze had namelijk op haar sterfbed beloofd dat zij uit de hemel rozen zou laten regenen, wat volgens velen ook is gebeurd. Haar belofte om een “regen van rozen” uit de hemel te laten neerdalen – symbolisch voor de gunsten die ze aan gelovigen verleent – maakt haar tot een symbool van hoop. Elders wordt ze afgebeeld met een boek, waarin zij haar ‘kleine weg’ naar volmaaktheid beschreef.
Ze is de patrones van bloemisten en missionarissen.
We vieren haar feestdag in oktober.
Bij het binnenkomen van de St-Ulrikskerk vinden we langs de rechterkant een gipsen sculptuur van de haar op sokkel , gedateerd ca 1900
Heer, Gij zegt:
‘Indien ge niet wordt als kleine kinderen, zult gij het rijk der hemelen niet binnengaan’
Verleen ons, wij smeken U om
de nederigheid en de eenvoud van de heilige Theresia na te volgen
opdat wij met haar het eeuwige loon van de hemel mogen verdienen
Gij die leeft en heerst in alle eeuwen der eeuwen.
Amen