Zone Dilbeek

Jaargang A 2016 – 2017

De zaligsprekingen

Matteus vertelt in zijn evangelie hoe Jezus de berg opging en zich neerzette. Het Joodse volk wist dat hij daarmee verwees naar een belangrijke persoon uit het Oude Testament: Mozes. Toen Mozes  de berg Sinai beklom, ging hij in gesprek  met Jahweh en bracht hij de tien geboden mee.

En nu gaat Jezus de berg op en zet Hij zich neer.  Hij neemt de houding van een leraar aan. Hij zal ons iets uitleggen over het geloof. Vandaag zouden we het benoemen als ‘catechese geven’ maar toen bestond het woord nog niet.

En wat vertelt Jezus ons? Laten we de eerste zaligspreking nemen: Zalig de armen van geest. Hoe mogen we dat verstaan? Het woord zalig heeft een andere betekenis dan wij kennen. Je zou het nog het beste kunnen vertalen als: ‘Je bent goed bezig’. Jezus spreekt de gelovigen toe die daar rond Hem staan. Hij weet wat ze doen en wil ze bemoedigen. Je bent goed bezig omdat je arm van geest bent.

Wat bedoelt Hij?  Arm ben je als je materieel niet veel bezit.  En de rijken dan? Velen die Jezus volgden,gingen de armoede nastreven: wie teveel had, gaf het weg en verdeelde het onder de armen. Waarom? Omdat je met minder eigendom, een gelukkiger mens wordt. Je hoeft je over heel wat minder zorgen te maken (hoe beleg ik mijn geld, hoe onderhoud ik mijn eigendommen…). Minder zorgen betekent dat je vrijer en opener in het leven staat. Je kan je om andere zaken bekommeren zoals de mensen rondom jou. Je staat open voor wat ze doen, zeggen en denken. Iemand die arm van geest is, opent zich voor wat de ander denkt. En in de bijbel betekent het dat je openstaat voor wat God tot jou zegt. Het maakt je vrij voor het woord van God. Je kan Gods woord beluisteren en ernaar leven.

Dit is de sleutel tot het lezen van dit stukje evangelie. Probeer de volgende zaligsprekingen zo eens te lezen. En te vinden wat Jezus tot jou zou zeggen… Jij bent goed bezig want….

En speciaal voor de kinderen voegt de pastoor nog dit verhaal toe.

Toen hij een kleine jongen was, moest hij naar bed voordat de anderen  kwamen slapen. Hij was bang alleen boven en dan riep hij: “Papa?” Zijn vader kwam tot in de gang en vroeg wat er was. ” Papa , kom je even naar boven? ” En als zijn vader boven naast zijn bed stond en vroeg wat er was, wou hij alleen maar een woordje van zijn papa horen.  En zijn vader zei dan: ” Maar kindje toch, alles is in orde, slaap nu maar.”Dat was genoeg om hem terug rustig te maken en zich niet meer bang en alleen te voelen.

 

 

 

In elke viering horen we de woorden: ZALIG ZIJ DIE… genodigd zijn aan de maaltijd van de Heer. En  wij antwoorden met: Heer, ik ben niet waardig dat Gij tot mij komt, maar SPREEK en ik zal gezond worden. Een klein gebedje, vlak voor we de communie ontvangen. We willen gewoon één woordje vragen van de Heer. Spreek Heer. Daarom delen we dit gebed ook uit om mee te nemen naar huis en in je gebedshoekje te plaatsen.

 

 

 

 

Ik heb geen angst ……

 

Vlak vóór de federatieviering van 19 februari stonden we even stil bij een vers uit Psalm 3: Ik heb geen angst hoe ontelbaar vele vijanden het ook zijn die rondom mij staan opgesteld.

Je kan je afvragen wie die vijanden van de psalmist zijn en wie de vijanden zijn waarover Jezus het in het evangelie van die zondag heeft.

Jezus had geen rechtstreekse vijanden. Zijn vijanden waren de Farizeeërs en Schriftgeleerden.

Die vijanden zijn degenen die een ander geloofsovertuiging hebben of hetzelfde geloof anders invullen.

Hoe voel je je als eerste communicant wanneer vriendjes die hun eerste communie niet doen, je raar bekijken? Hoe voel je je als vormeling wanneer zovele vriendjes hun vormsel niet ontvangen?

Heb geen angst en besef dat je nooit alleen staat maar dat God steeds aan jouw zijde staat.

Durf voor je geloof uitkomen en je zal zien dat je er niet alleen voor staat.

 

Kom en …speel met Gods Woord!

Dat was het thema van de catechese voor kinderen van 6 tot 10 jaar op zaterdag 7 oktober 2017.
De leidraad voor de catechese in onze geloofsgemeenschap is al jaren: KOM en ZIE.
Je neemt deel aan de vieringen en activiteiten en leert ‘ al doende’ de rijkdom van ons geloof kennen. Men noemt het initiatie in het geloof.
We wilden de kinderen die recent hun eerste communie ontvingen en de kinderen op weg naar de eerste communie op een speelse manier
in contact brengen met enkele Bijbelverhalen.
We startten met het verhaal van Noach.
Kinderen en ouders kregen een kaartje met een dierennaam.
Ze mochten enkel het geluid van hun dier maken en dan hun partnerdier trachten te vinden. Zo konden ze samen vertrekken op weg naar de ark.
Die bevond zich vooraan in de kerk, rond het altaar. Het poortje van de communiebanken werd gesloten zodat het binnen in de ark veilig bleef.
Ze hoorden hoe God Noach en al zijn dieren redt. God brengt hen weer veilig terug op het land.
En dan was er Abraham. Weer iemand uit de bijbel die tot God bidt en Zijn woord kan horen. God vraagt hem om alles achter te laten en op weg te gaan.
Alleen zijn vrouw Sarah gaat mee. Abraham vertrouwt op God en vertrekt. God belooft hem een nageslacht talrijker dan de sterren aan de hemel.
Na heel wat omzwervingen en pas als hij heel oud is, krijgt Abraham inderdaad een zoon, Isaak.
En na héél veel jaren zijn er zoveel nakomelingen als er sterren aan de hemel zijn.
We knutselden samen een sterrenhemel om rond een kaarslichtje te plaatsen. Dat deden we vlak bij het Mariabeeld met de kaarsjes in de kerk.
Uit het Nieuwe Testament kozen we het verhaal van de doop van Jezus. Ook Johannes liet alles achter en trok naar de woestijn.
Hij sprak tot de mensen dat ze anders moesten gaan leven. Hij doopte hen in de rivier. Tot Jezus bij hem kwam en hem vroeg of hij ook hem wou dopen. Johannes is verbaasd maar doopt Jezus. En dan, terwijl Jezus aan het bidden is, hoort Johannes een stem uit de hemel die zegt: Dit is mijn geliefde Zoon.
Dit mooie verhaal werd verteld in de doopkapel en de kinderen kregen het verhaal in 7 striptekeningen die ze in de juiste volgorde moesten leggen en het dan, als een mini-boekje, aan elkaar konden binden.
Om de namiddag af te ronden werd er een ‘lied’ uit de Bijbel gekozen. De psalmen zijn immers oude liederen.
De kinderen ontdekten de biechtstoel en in het donkerste deel hingen alle woorden door elkaar tegen de wand geplakt.
Met een pillamp mochten ze gaan lezen en de woorden opschrijven. Zo kwam uiteindelijk de hele tekst te voorschijn, gebaseerd op psalm 119, vers105 :

‘Uw woord is een lamp voor mijn voet en een licht op mijn pad. ‘
Het lied vertelt ons dat het Woord van God licht geeft op de weg die we gaan door het leven.
Licht helpt ons om te kunnen zien waar we moeten stappen. Dat doet Gods woord ook.
Onder muzikale begeleiding zongen we samen dit mooie en eenvoudige lied.
Als we terugkijken naar de verhalen van Noach, Abraham, Johannes en Jezus merken we dat ze allemaal Gods woord hoorden en ernaar luisterden.
Ze gingen op weg en wisten welke weg ze moesten gaan, dankzij God. Dat is ook zo voor ons, gelovige mensen.
Daarom luisteren we elke week naar de Bijbel, het Woord van God.
En zo sloten we zingend dit speelmoment af met de zeven kinderen en hun begeleiders.
Zij namen hun boekje en kaarsje mee naar huis. Een klein aandenken dat blijvend verwijst naar het Woord van God.

Bekijk enkele foto’s